یادداشت مهمان- حبیب احمدزاده، فعال رسانه‌ای و فرهنگی: بی‌تردید، این نخستین بار در تاریخ خواهد می بود که کشوری میزبان جام جهانی فوتبال باشد و هم‌زمان علیه کشوری دیگر عمل نظامی انجام دهد؛ کشوری که اتفاقاً خود یکی از مهمانان و شرکت‌کنندگان همان رقابت‌ها نیز باشد.

آنچه این حالت را شگفت‌تر می‌کرد، حرکت فیفا می بود. در کاری که تعداد بسیاری آن را نوعی جانبداری سیاسی برداشت کردند، رئیس فیفا جایزه‌ای با گفتن «جایزه صلح فیفا» را به رئیس‌جمهور سرزمین میزبان اهدا کرد؛ حرکتی که از نگاه منتقدان، بیشتر از هر چیز تلاشی برای جلب رضایت و کسب حمایتسیاسی می بود.

شرایطی که برای تیم ملی ایران رقم خورد، لایه فرد دیگر از این ماجرا را آشکار ساخت. بنا بر گزارش‌ها، چند تن از اعضای کاروان ایران از ورود به ایالات متحده منع شدند. در نتیجه، تیم ملی ناچار شد اردو و تمرینات خود را در سرزمین همسایه، مکزیک، برقرار کند و تنها اندکی پیش از مسابقات خود در شهرهایی همانند لس‌آنجلس و سیاتل اجازه ورود به خاک آمریکا را اشکار کند. این چنین زمان خروج نیز اعضای تیم با بازرسی‌های امنیتی و انگشت‌نگاری‌های مکرر روبه رو شدند.

با وجود این محدودیت‌ها و فشارهای روانی، تیم ملی ایران در مرحله گروهی ناکامی‌ناپذیر باقی ماند و با سه تساوی و بدون حتی یک ناکامی، رقابت‌ها را پشت سر گذاشت. با این حال، مجموعه‌ای از نتایج نامساعد و بدشانسی جهت شد که از صعود به مرحله سپس بازبماند.

دونالد ترامپ که سال‌ها در پی کسب جایگاه و اعتباری بین‌المللی به گفتن چهره‌ای صلح‌طلب می بود، این جایزه نمادین صلح را از فیفا دریافت کرد؛ در حالی که هم‌زمان چندین دفعه مدعی شده می بود حکومت ایران عملاً تسلیم شده و فروپاشیده است. او در جریان این منازعه، در چندین نوبت به‌طور علنی از ناکامی ایران سخن حرف های می بود.

اما جام جهانی تصویری متفاوت را در برابر دیدگان جهان قرار داد. در سه نوبت جداگانه، پرچم ایران در برابر ورزشگاه‌هایی مملو از تماشاگر به اهتزاز درآمد. سه بار سرود ملی ایران به‌طور کامل پخش شد؛ سرودی که نه‌تنها حاضران در ورزشگاه‌ها، بلکه میلیون‌ها تماشاگر در سراسر جهان آن را شنیدند. از نگاه تعداد بسیاری، این صحنه‌ها در تضاد آشکار با ادعاهایی می بود که از نابودی یا حذف ایران از صحنه جهانی سخن می‌انها گفتند. صرف وجود تیم ملی ایران در زمین مسابقه، نشان می‌داد که این سرزمین هم چنان حضوری فعال و قابل مشاهده در عرصه بین‌المللی دارد.

در خاورمیانه ضرب‌المثلی وجود دارد که می‌توان آن را این چنین ترجمه کرد: «بعضی اوقات توطئه دشمن به نعمتی نهان تبدیل می‌شود.»

ترامپ در طول زندگی خود چندین دفعه به نظر رسیده است که تاب‌آوری مردم ایران را دست‌کم گرفته است؛ مردمی که در روزهای دشوار گرد هم می‌آیند و با عزم و اراده از سرزمین خود دفاع می‌کنند.

و در آخر، برای خیر و صلاح همه جوامع دموکراتیک، احتمالا بد نباشد که در آینده، نامزدهای ریاست‌جمهوری پیش از ورود به رقابت‌های انتخاباتی، تحت برسی‌های دقیق‌تری از نظر قضاوت، ارامش شخصیتی، سلامت روانی و آمادگی برای پذیرفتن مسئولیت‌های سنگین این مقام قرار گیرند.