حذف ارز ترجیحی و نبوده است پوشش بیمه‌ای داروهای سرطان؛ سیاستی مایوس کننده برای بیماران_مهتاب من

مهتاب من: در حالی که بیماران سرطانی در سرزمین با مسیر دشوار و پرهزینه درمان مواجه می باشند، پچ پچ های تازه مبنی بر تحول گروه کالایی داروهای وارداتی سرطان نگرانی‌ گسترده‌ای در بین جامعه پزشکی، بیماران و خانواده هایشان به وجود اورده است. تصمیمی که می‌تواند به‌طور مستقیم بر دسترسی بیماران به داروهای حیاتی و نجات‌قسمت تأثیر بگذارد.

 

بیماران مبتلا به سرطان برخلاف تعداد بسیاری از بیماران دیگر، در انتخاب داروی خود اختیار چندانی ندارند. نوع دارو، برند، زمان‌بندی و دوز مصرفی، همه انها بر پایه پروتکل‌های دقیق بین‌المللی و برسی‌های پزشک معالج تعیین می‌شود.

 

تحول گروه کالایی و انتقال داروهای سرطان از ارز ترجیحی به ارز غیرترجیحی یا توافقی به معنی افزایش دیدنی قیمت نهایی دارو است که متعاقبا به افزایش ابراز هزینه های کمرشکن سلامت و از بین رفتن دسترسی بیماران به داروی حیاتی خود منتج خواهد شد‌.

 

داروهای سرطان بیشتر از هر گروه دارویی فرد دیگر به پیش‌بینی‌پذیری ارزی وابسته‌اند؛ چون زیاد تر آن‌ها در حجم کم، قیمت بالا و از منبع های محدود فراهم خواهد شد.

 

بعلاوه، تحول گروه کالایی بدون هماهنگی با سازمان های بیمه‌گر به منظور اصلاح پوشش، عملاً قسمت بزرگی از بیماران را از چرخه درمان خود خارج خواهد ساخت که این نوشته به نوبه خود هزینه های جانبی برای نظام سلامت و جامعه در پی خواهد داشت.

 

در تعداد بسیاری از موارد، جایگزینی ناگهانی دارو یا تحول برند جهت تحول در سطح اثربخشی، وقوع عوارض ناخواسته و یا ناکامی درمان خواهد شد.

به این علت، هر تصمیم اقتصادی در حوزه داروهای سرطان باید علاوه بر «صرفه‌جویی ارزی»، «تاثییر بر حالت درمان» را نیز مورد نظر قرار دهد.

در نهایت، باید پذیرفت که داروهای سرطان اقلامی استراتژیک می باشند و هرگونه اختلال در فراهم آن‌ها، پیامدهای انسانی و اجتماعی زیاد سنگینی دارد. «مدیریت ارزی» نباید به قیمت تهدید تداوم درمان بیماران سرطانی انجام شود.