به گزارش خبرنگار مهر، تیم ملی فوتبال ایران روز قبل شنبه ۱۶ خرداد شهر آنتالیا ترکیه را به مقصد اسپانیا ترک کرد و ملی پوشان کشورمان عصر امروز یکشنبه ۱۷ خرداد داخل شهر تیخوانا در سرزمین مکزیک خواهند شد تا خود را برای دیدار اول در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ روبه رو نیوزیلند آماده کنند.

رسانه «nytimes» در این رابطه نوشت: هنگامی در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ اولین دعوا نظامی آمریکا به ایران انجام شد، به نظر می‌رسید وجود تیم ملی فوتبال ایران در این جام جهانی زیاد دور از انتظار باشد. اما روز شنبه، این تیم سفر خود به آمریکای شمالی را اغاز کرد و نزدیک به ساعت ۴ بعدازظهر به زمان محلی، هتل خود در آنتالیا ترکیه را ترک کرد تا راهی فرودگاه شود. آن‌ها قرار است بامداد یکشنبه در شهر تیخوانا مکزیک فرود همراه شوند.

وجود ایران در این تورنمنت که به میزبانی کشوری در حال تنش سیاسی با آن برگزار می‌شود، ماه‌ها با ابهام همراه بوده و این حالت حتی در ساعات پایانی وجود تیم در ترکیه نیز ادامه داشته است.

اعضای کاروان ایران اغاز هفته روادید ورود به مکزیک را دریافت کرده بودند، اما با تحویل گذرنامه‌ها به سفارت آمریکا در ترکیه، در انتظار اشکار شدن حالت ویزای ورود به خاک آمریکا بودند؛ جایی که باید مسابقات مرحله گروهی خود روبه رو نیوزیلند و بلژیک (در ۱۵ و ۲۱ ژوئن در لس‌آنجلس) و این چنین مصر (در ۲۷ ژوئن در سیاتل) را برگزار کنند.

در اواخر جمعه شب اشکار شد که تنها بخشی از اعضای تیم موفق به دریافت ویزا شده‌اند. بازیکنان، سرمربی تیم امیر قلعه‌نویی و برخی دستیاران او ویزا دریافت کردند، اما چندین نفر از مدیران تیم، دو تحلیلگر، برخی مسئولان اجرایی و رسانه‌ای در بین ۱۳ نفری بودند که ویزا نگرفته‌اند.

این نوشته علتشد تنها بخشی از اعضای کاروان، با آگاهی از امکان ورود به آمریکا، سوار اتوبوس شوند.

در بیانیه‌ای که یک مقام دولت آمریکا به «The Athletic» اراعه داد، آمده می بود: ویزاهای ملزوم برای وجود ایران در جام جهانی، شامل بازیکنان و برخی اعضای الزامی کادر فنی صادر شده است، اما دولت آمریکا اجازه نخواهد داد از این روال برای ورود افراد غیرمجاز یا تهدیدکننده منفعت گیری شود.

فدراسیون فوتبال ایران (FFIRI) خبرداد که تا این مدت همه اعضای کاروان موفق به دریافت ویزا نشده‌اند و از فیفا خواسته شده است تا نوشته را پیگیری کند تا شرایط برای همه اعضای الزامی تیم فراهم شود.

اقامت در تیخوانا و نزدیکی به مرز آمریکا

در شهر تیخوانا، ایران تقریباً در نزدیک‌ترین فاصله ممکن به خاک آمریکا قرار دارد، بدون این که داخل آن شود. این شهر مرزی مکزیک در جنوب سن‌دیگو کالیفرنیا قرار گرفته و تنها با یک گذرگاه مرزی شدیداً کنترل‌شده از آمریکا جدا می‌شود.

در اردوی آنتالیا بازیکنان در یک هتل پنج‌ستاره لوکس در کنار سواحل مدیترانه اقامت داشتند و امکاناتی همانند دریا، استخر، سالن بدنسازی و اتاق مدیتیشن در اختیارشان می بود.

تمرینات تیم منظم و فشرده بوده و سرمربی بر انجام حداقل یک یا دو جلسه تمرینی در روز پافشاری داشته است. با وجود شرایط امنیتی، فضای اردو آرام و مثبت گزارش شده است.

نقش بازیکنان باتجربه

علیرضا جهانبخش، بازیکن اسبق برایتون، که اکنون در ۳۲ سالگی در تیم دندر بلژیک بازی می‌کند، در اغاز رسیدن به ۱۰۰ بازی ملی و وجود در چهارمین جام جهانی خود قرار دارد.

او در گفتگو با این رسانه حرف های است: اگر فردی ۱۲ سال پیش به من می‌او گفت که در ۲۰ سالگی به چهار جام جهانی می‌رسم، باور نمی‌کردم. اما اکنون امیدوارم در روزهای آینده آماده بمانم و این اتفاق را توانایی کنم.

او پافشاری کرده است که در شرایط جاری، اتحاد تیمی از هر چیز مهم‌تر است و بازیکنان باتجربه تلاش می‌کنند تیم را در حالت روحی مناسب نگه دارند.

جهانبخش پافشاری کرده است که شرایط برای بازیکنان داخلی دشوار بوده، چون مدتی بدون مسابقه و تمرین منظم بوده‌اند، اما در کل روال آماده‌سازی مثبت برسی شده است.

در کنار تیم ملی بزرگسالان، تیم زیر ۲۳ سال ایران نیز در آنتالیا وجود داشته تا در صورت نیاز به اردو پشتیبانی کند.

نقش فیفا و مسائل سیاسی

در ادامه گزارش آمده است که جیانی اینفانتینو رئیس فیفا، در جریان اردوی ماه مارس ایران از تمرین این تیم بازدید کرده و حرف های می بود «همه چیز خوب است» و ایران در مسابقات وجود خواهد داشت.

این وجود از نظر برخی مسئولان ایرانی، مطلب مثبتی برای آماده‌سازی ذهنی تیم برداشت شده است.

بازیکنان ایران در اردو مطلب‌هایی از همبستگی و وحدت نشان داده‌اند. به حرف های جهانبخش، هویت ملی و غرور ایرانی نقش مهمی در انگیزه بازیکنان دارد.

مقصد مهم تیم، تشکیل همبستگی و نمایش قوت فوتبال ایران در سطح جهانی است.

در آخر گزارش آمده است که تیم ملی ایران با وجود همه مشکلات سیاسی، محدودیت‌های ویزا و شرایط پیچیده سفر، در حال آماده‌سازی برای وجود در جام جهانی است؛ تورنمنتی که برای این تیم نه‌تنها یک اتفاقات ورزشی، بلکه یک مسیر دشوار و چندلایه از سیاست، هویت و رقابت بین‌المللی محسوب می‌شود.