نقش پروتئین STING در افزایش طول عمر و سلامت سلولی پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، در یک مطالعه جدید، پروتئینی به نام STING را ند که نقش مهمی در افزایش طول عمر و حفظ سلامت سلولی ایفا میکند. این پروتین به عنوان یک حسگر سلولی عمل میکند و DNA خارج از هسته را تشخیص میدهد. این تشخیص، فعالسازی پروتئین STING را به همراه دارد و در نتیجه، مسیر خودخوری یا آتوفاژی تقویت میشود.
آتوفاژی فرایندی است که آن، مواد زائد و صدمهدیده سلولی حذف میشوند و به سلامتولی کمک میشود. فعالسازی STING انتقال عوامل رونویسی TFEB و به هسته سلول میشود. این کار، تولید لیزوزومها را افزایش میدهد. لیزوزومها اندامکهای مهمی هستند که در فرآیند آتوفاژی فعالیت میکنند و مواد فرسوده را تجزیه و تحلیل میکنند. افزایش لیزوزومها به دلیل فعالسازی STING، خودخوری را تقویت و عملکرد سلولی را بهبود میبخشد.
این رابطه مستقیم بین لیزوزومها، خودخوری و طول عمر، نشاندهنده نقش کلیدی STING در است. برای مقابله با بیماریهای مرتبط با، داروهای مسدودکننده STING در حال بررسی هستند. اما اخطار میدهند که این رویکرد میتواند عوارض جانبی ناخواسته داشته باشد زیرا عملکردهای محافظتی STING را نیز مهار میکند. به جای مسدود کردن کلی STING، هدفگیری انتخابی از اجزای زیرمجموعه مسیر التهابی آن، پیشنهاد شده است.
این رویکرد ممکن است مزایای STING را حفظ کند و در عین حال، اثرات منفی آن را کاهش دهد. وجود TFEB و در طیف گستردهای از موجودات، نشان میدهد که مکانیسم اتوفاژیک تنظیمشده توسط STING، یک مکانیسم است. این یگانه، درک ما را از سلولی در برابر پیری و بیماریها گسترش میدهد. که استرس سلولی خفیف، مشابه ورزش، میتواند فعالسازی STING را به عنوان یک مکانیسم ür کند.
این استرس عظیم، به ترمیم و تقویت سلولی کمک میکند و ممکن است به افزایش عمر کلی منجر شود. برای بهروز شدن با آخرین پیشرفتهای علمی، به بخش اخبار علمی خبررسان مراجعه کنید.