نسخه اقتصادی برای درمان اقتصاد ایران بینتیجه است؛ وفاق همه با هم تنها راه خروج از بحران, در نشست دولت چهاردهم، چالشها و افق پیش رو که با همکاری انجمن اقتصاد ایران و مرکز پژوهشهای اتاق بازرگانی، صنایع و معادن برگزار شد، محسن رنانی استاد اقتصاد دانشگاه اصفهان تحلیلهای انتقادی از وضعیت اقتصاد کشور ارائه داد.
به گزارش خبررسان، رنانی با تأکید بر اینکه نسخه اقتصادی برای اقتصاد ایران جواب نمیدهد، بیان کرد اقتصاد ایران از مرحله اقتصادی گذشته، سپس سیاسی شده و اکنون دچار مشکل روانشناختی است.
اقتصاد ایران در باتلاق سیاست گیر کرده است رنانی با تشبیه اقتصاد ایران به یک شهرک صنعتی که تا زانو در آب و سیلاب فرو رفته است، گفت هرچند قانون، آییننامه، سند و وام گسترش وجود دارد، اما تا بستر از سیلاب سیاست پاک نشود، اندوختهگذاری بیمعناست. او افزود ما پزشک را در انتخابات عوض کردیم، اما آیا درمان رخ میدهد؟ تا زمانی که آبهای کف شهرک جمع نشود، امکان درمان وجود ندارد.
وی دلایل عدم پاسخگویی نسخههای اقتصادی را در پنج مورد خلاصه کرد عدم اعتماد بیمار به پزشک، عدم باور پزشک به درمان، نارسایی محیط زیست، ناسازگاری الگوی زیست با درمان، و منافع گروههای رانتخور در دستگاه سیاستگذاری.
عقلانیت، اصل گمشده در اقتصاد ایران استاد اقتصاد با اشاره به اصول اساسی علم اقتصاد، عقلانیت را مهمترین اصل دانست و گفت جامعهای که عقلانی ناندیشد، از اصول اقتصاد بهرهمند نمیشود. برآورد میشود هزینههای مبادله در ایران بین ۴۰ تا ۵۰ درصد است که نشاندهنده عدم عقلانیت است. رنانی پرسید آیا در ایران امکان حرکت عقلانی وجود دارد؟
آخرین مطالب
و پاسخ داد بستر برای این اتفاق فراهم نیست، زیرا ظرفیت عقلانیت جامعه پایین است و رفتارها عقلانی نیستند. ما در دوره نااطمینانی پیچیده به سر میبریم رنانی با دستهبندی سطوح بیثباتی، توضیح داد اقتصاد ایران پس از ناکامی برجام، از حالت نااطمینانی ساده به نااطمینانی پیچیده وارد شده است.
مینانی پیچیده، امکان تصمیمگیری عقلانی وجود ندارد و اقتصاد پاسخی برای ما ندارد.
نرسیدن دلار به ۲۰۰ هزار تومان، یک معجزه است دکتر رنانی با اشاره به شرایط فعلی، گفت دولت چهاردهم در اوج نااطمینانی پیچیده بر سر کار آمده و یقیناً معجزه است که با شرایط جاری دلار تا ۲۰۰ هزار تومان نرسیده است. این نشان میدهد مردم همچنان امیدهای حداقلی دارند و جامعه فکر جنگ نمیکند. اما اصل مطمئن این است که اندوختهگذار تصمیم بگیرد روی زمین سرمایهگذاری کند.
وفاق باید همه با هم باشد، نه فقط همه با من رنانی بر ضرورت وفاق همه با هم تأکید کرد و گفت وفاق سه سطح دارد؛ همه با من، من با همه و همه با هم. اگر وفاق همه با هم محقق نشود، کارآفرین از سطح عقل معنایی پایین نمیآید. دولت پزشکیان باید از سطح شعار پایین بیاید و تکلیف خود را با جامعه آشکار کند.
او مثال شیلی و آفریقای جنوبی را زد که با مذاکره و تقسیم قدرت، گذار را بدون خونریزی پشت سر گذاشتند. حکومت متولی و داور گسترش است در پاسخ به سوالی درباره نقش حکومت در گسترش، رنانی گفت حکومت چه بخواهد چه نخواهد، سکاندار و داور گسترش است. قواعد بازی را حکومت مینویسد و باید بر اجرای صحیح قوانین نظارت کند. اگر قاعدهگذار بازی گسترش را نخواهد، گسترش رخ نمیدهد.
او افزود جامعه باید بستر توانایی تجدیدنظر و راوداری را برای حکومت فراهم کند، نه با هو کردن و طعنه زدن، امکان عقبنشینی و اصلاح را از حکومت بگیرد. آنچه امروز در آن هستیم، دستپخت همه ماست.