به نقل از مهتاب من، مهرداد بائوج لاهوتی، نماینده ادوار مجلس در جواب به این سوال که برخی در اظهارنظرهای گوناگون، از راه اندازی دو مجلس جداگانه قانون‌گذاری و مجلس نمایندگان سخن بگویید می‌کنند. ساز و کار نقل شدن این چنین ایده‌ای وجود دارد، او گفت:‌ در قبل، این اتفاق در کشورهای دیگر هم رخ داده است.

به نقل از ایلنا، قسمت هایی از او گفت و گوی لاهوتی را در ادامه می خوانید:

• اما هر کشوری باید مشابه با شرایط خودش تصمیم بگیرد. نظر شخصی من این است که اگر ما بخواهیم یک ساماندهی در مجلس حاضر داشته باشیم، باید تصمیمات بهتری اتخاذ کنیم تا دیگر راه اندازی دو مجلس الزام نداشته باشد.
• ما از جمله مجالسی در دنیا هستیم که تشکیل قانون در آن زیاد است. یعنی هیچ‌جای دنیا این مقدار قانون تشکیل نمی‌کنند. به این علت اگر ما دقت کنیم، قانون کم ضرورتی ندارد چون اکنون بیشتر از ۷۰ درصد قوانینی که ما تشکیل می‌کنیم، اصلاح قانون است.
• معنایش این است چون تعداد بسیاری از قوانینی که ما تصویب می‌کنیم، بی‌کیفیت می باشند سپس از مدتی به جستوجو اصلاح آنها خواهیم رفت. چرا ما قانون بی‌کیفیت تشکیل می‌کنیم که سپس به جستوجو اصلاح آن قانون، میلیاردها تومان هزینه کنیم و به جستوجو اصلاح قانون باشیم؟ مسئله دوم این که مجلس دو ماموریت دارد، یکی ماموریت قانون‌گذاری و فرد دیگر ماموریت نظارت بر اجرای قانون. طبق معمول در مجالس ما کمتر به نظارت بر اجرای قانون پرداختند.
• اکنون ما قانون را تشکیل کنیم، اگر اجرا نشود چه منفعت‌ای دارد؟‌ ما قانون را زیاد و با عجله تشکیل می‌کنیم. باید قوانین با کیفیتی تشکیل کنیم که ناظر این چنین نابسامانی‌هایی نباشیم. مسئله آخر این است که مجلس آینده می‌تواند تحت تنوین و اصلاح قوانین باشد. ما زیاد قوانین متعدد تولیدشده داریم که موازی هم می باشند که بین آن‌ها تفاوت‌هایی وجود دارد.

سطح همین مجلس را بالا بیاوریم

• به این علت باید روی تنوین قوانین زیاد تر زمان بگذاریم. نگاه آخر این که اگر ما دو مجلس تشکیل کنیم، مقصد‌مان این است که یک مجلس نگاه به منافع محلی نداشته باشد. مجلس عوام مسائل محلی و مجلس خواص مسائل ملی را بازدید کند. اما مسأله اینجاست سطح همین مجلس را بالاتر بیاوریم، معیارها و شاخص‌های ورود را سنگین‌تر کنیم و آدم‌های ملی‌تر داخل مجلس کنیم. ما باید به اسناد بالادستی دقت کنیم.
• ما الان سه سند داریم و هر سه سند مسیر خودش را می‌رود. این موارد سهل‌انگاری است و تا همین‌جا هم شدنی است. اکنون یک مجلس دیگر را هم برایش تشکیل کنیم آیا واقعا می‌تواند کار خاصی انجام دهد؟ ما الان سه دسته سند داریم: سند بودجه، سند برنامه و سند اسناد بالادستی و هرکدام راه خودشان را می‌روال.
• سند بودجه باید کاملا در راستای قانون برنامه باشد. همه مقصد‌های سند برنامه باید برای سند بودجه باشد. یعنی همه پول‌ها باید در راستای برنامه تنظیم بشود. شما همه قوانین برنامه ما را نگاه کنید بین ۲۰ تا ۳۵ درصد اجرا شده است. بعد بودجه و قانون برنامه راه خودشان را می‌روال.
• الان شما نگاه کنید و ببینید کدام یک از اهداف چشم‌انداز محقق شده است. چون هنگامی ما برنامه را می‌نویسیم، برنامه نیست و به نوعی بودجه است. به نوعی توزیع منبع های پول است. مسیر حرکت نیست. یعنی الان در او گفت و گو انرژی ما ناترازی داریم. برای مثال در فصل سرما روزانه ۳۰۰ میلیون مترمکعب گاز کم داریم و باید این مشکل ناترازی حل می‌شد. زشت است، کشوری که روی گاز خوابیده برای زمستان دغدغه گاز داشته باشد و کارخانه و دانشگاه را تعطیل کند.
• در نوشته برق، در فصل تابستان و اوج مصرف برق ۱۲ هزار مگابایت مصرف کم داریم و ناچاریم کارخانه‌ها، دانشگاه‌ها و مدرسه‌ها را تعطیل کنیم. یا در بنزین ناترازی داریم و به چیزی نزدیک به ۱۰ میلیون لیتر می‌رسیم. اگر ما الان پیشگیری نکنیم همین‌طور است.

ناترازی در بانک‌های سرزمین

• ناترازی در بانک‌ها، ناترازی در صندوق‌ها؛ ۱۷ صندوق بازنشستگی داریم و هر ۱۷ صندوق ورشکسته می باشند. در قانون بودجه امسال دولت فقط ۳۵۰ تا ۴۰۰ هزار میلیارد تومان برای صندوق‌ها تنظیم می‌کند. تا کی می‌توانیم به این حالت ادامه دهیم؟ آیا مجلس فرد دیگر داشته باشیم شق‌القمر می‌کند؟ همین مجلس شق‌القمر کند.
• اگر به نوشته صندوق‌ها دقت نشود می‌تواند برای ما چالش تشکیل کند، همین مجلس این نوشته را حل کند. در ناترازی‌های مربوط به نوشته انرژی، اگر ما ۳۰ میلیارد دلار اندوخته‌گذاری نکنیم، حتی در وزارت نفت که ما ۸/۳ دهم میلیون بشکه نفت تشکیل می‌کنیم، در آینده همین مقدار را نمی‌توانیم صادر کنیم یا حتی مصرف خودمان را فراهم کنیم.
• ما فقط محدوده شهرستان خودمان را می‌بینیم و روزانه با مطرح‌های محلی به جستوجو تصویب آن در مجلس هستیم. متوسط عمر پروژه‌های عمرانی ما بالای ۱۵ سال است و این وحشتناک است. من تصورم این است که یک مجلس می‌تواند سرزمین را اداره کند اما به شرطی که ترکیب مجلس، ترکیب همراهی باشند که زیاد تر به منافع ملی دقت کنند.
• یعنی هنگامی می‌گوییم مشکل برق را حل کنیم، به جستوجو این نباشند که بگویند به من پولی بدهید تا برق شهر خودم را اصلاح کنم. باید ناترازی را اصلاح کنم. اگر ناترازی را اصلاح کنند، مشکل برق شهر خودش هم حل می‌بشود. به این علت به اقتصاد سرزمین هم لطمه داخل نمی‌بشود.

تغییرات در لوایح زیاد است

• نمایندگان این حق را دارند که مطرح بدهند. اما به نظرم باید تلاش کنیم تا تعداد لوایح از دولت زیاد تر باشد. بر پایه قانون، دولت می‌تواند لایحه بدهد و نمایندگان می‌توانند مطرح اراعه کنند. ما باید به دولت سختی بیاوریم که لایحه بدهد. ما یکبار خدمت مقام معظم رهبری رسیدیم به ایشان گفتیم دولت یک لایحه داده، ما آنقدر در آن لایحه تغییرات تشکیل می‌کنیم که از مفهوم خودش خارج می‌بشود.
• به این علت نظر من این است که ۱۳ کمیسیون تخصصی در مجلس آینده، با دولت بنشیند و بسته تهیه کنند. برای مثال کمیسیون اقتصادی دارای چالش‌های اصلاح قانون است و با دولت بنشیند بندهای قانونی آن را اصلاح کند تا به یک فهمیدن مشترک با دولت دست اشکار کند.به ترتیب مابقی حوزه‌ها به همین شکل حرکت کنند. دولت و مجلس ۱۳ بسته قانون‌گذاری مشترک بین خود را تهیه و آماده کنند. دولت لوایح خودش را بدهد و مجلس بقیه زمان‌ خود را در او گفت و گو نظارت بگذارد.