چالشهای درمان سرطان کودکان در ایران کمبود داروهای نوین و فرار تخصصها, حسن ابوالقاسمی، رئیس انجمن سرطان کودکان ایران، با بیان آمارهای نگرانکننده درباره شیوع این بیماری در میان کودکان، هشدار داد که سالانه حدود ۳ هزار کودک زیر ۱۵ سال در کشور دچار سرطان میشوند.
او تأکید کرد که متاسفانه وزارت بهداشت تا به حال آمار دقیق و رسمیای در این زمینه منتشر نکرده است، زیرا سیستم ثبتنام کامل و بیعیب (رجیستری) در کشور وجود ندارد و برآوردها بر اساس دادههای انجمن سرطان کودکان انجام شده است. شایعترین انواع سرطان در کودکان ابوالقاسمی شایعترین سرطانهای کودکان را به ترتیب سرطان خون (لوکé)، تومورهای مغز و سیستم عصبی مرکزی و سرطان غدد لنفاوی اعلام کرد.
ی عامل اصلی هستند و محیط تأثیر اندکی دارد. به همین دلیل تمرکز اصلی در کنترل این بیماری بر روی تشخیص زودرس متمرکز است.
محدودیت دسترسی به داروهای ایمونوتراپی گرانقیمت رئیس انجمن سرطان کودکان ایران بیان داشت که اگرچه ۸۰ درصد کودکان سرطانی در ایران به طور کامل بهبود مییابند، اما ۲۰ درصد باقیمانده با پروتکلهای شیمیدرمانی سنتی پاسخگو نیستند و به داروهای نوین نیاز دارند.
های نوین و گرانقیمت چالش بزرگی برای سیستم درمان باقی مانده است.
رشد تعداد فوقتخصصها در کنار بحران جذب نیرو ابوالقاسمی به تحولات مثبت در نیروی انسانی اشاره کرد و گفت در ابتدای انقلاب تنها چند نفر در این حوزه فعالیت میکردند، اما اکنون ۱۶۰ فوقتخصص سرطان کودکان در سراسر استانها حضور دارند و آخرین پروتکلهای درمانی جهانی را در کشور اجرا میکنند.
تعرفههای پزشکی پایین و سختی کار در این زیرشاخه باعث شده است پزشکان جوان از انتخاب رشته خون و سرطان کودکان صرفنظر کنند و این روند در سالهای اخیر تشدید شده است. دسترسی به دانش روز دنیا و چالش نظام ثبت وی تأکید کرد که متخصصان ایرانی سرطان کودکان در مجامع بینالمللی حضور فعال دارند و از جدیدترین روشهای درمانی، از جمله ایمونوتراپی، کاملاً آگاه هستند.
با این حال، عدم وجود یک نظام ثبت سرطان دقیق و کارآمد مانع از ارایه آمارهای واقعی و تحلیل روند شیوع بیماری شده است. ابوالقاسمی معتقد است که همانند کمتوجهی به رشته تخصصی، به نظام ثبت سرطان نیز اهمیت لازم داده نمیشود. تأثیر عوامل محیطی بر سرطان کودکان در پاسخ به سوالی درباره نقش آلودگی، ابوالقاسمی تصریح کرد که آلودگی آب، خاک و هوا هر سه در بروز سرطان موثر هستند، اگرچه در سرطان کودکان نقش مستقیم و فوری ندارند.
این عوامل میتوانند از دوران کودکی آغاز شده و زمینهساز بروز سرطان در سنین بلوغ و بزرگسالی شوند؛ بنابراین نادیده گرفتن اثرات بلندمدت آنها اشتباه است. او در پایان اضافه کرد که شایعترین سن ابتلا به سرطان در کودکان بین ۲ تا ۴ سالگی است و وقوع همزمان سرطان در چند کودک یک خانواده رویداد بسیار نادری محسوب میشود.